mercoledì 18 febbraio 2026
العنوان تحويل تصريح الإقامة الموسمي ما هي الشروط القانونية؟
New on TikTok: Leja e qëndrimit për të mitur: çfarë ndodh kur mbush 18 vjeç Mirë se vini në një episod të ri të podcastit Diritto dell’Immigrazione, unë jam avvocato Fabio Loscerbo. Sot flasim për lejen e qëndrimit për të mitur dhe për atë që ndodh kur i mituri mbush tetëmbëdhjetë vjeç, veçanërisht për konvertimin e lejes së qëndrimit. Ky është një moment shumë i rëndësishëm, i cili në praktikën administrative shpesh krijon probleme, edhe pse kuadri ligjor është i qartë. Leja e qëndrimit e lëshuar për shkak të moshës së mitur nuk është një leje e dobët apo e përkohshme. Ajo është një leje plotësisht e vlefshme, e dhënë për të mbrojtur një person që rendi juridik e konsideron në gjendje vulnerabël. Vështirësitë zakonisht lindin kur i mituri bëhet madhor dhe paraqet kërkesë për konvertimin e lejes, zakonisht në leje qëndrimi për punë të varur ose për kërkim pune. Në këtë drejtim, një vendim i rëndësishëm i Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia, Seksioni i Katërt, i publikuar më 28 janar 2026, ka dhënë sqarime të qarta. Çështja ishte e regjistruar me numrin e regjistrit të përgjithshëm 4060 të vitit 2025. Në atë rast, autoriteti policor kishte refuzuar kërkesën për konvertim me arsyetimin se nuk ishte marrë mendimi i Drejtorisë së Përgjithshme për Imigracionin dhe Politikat e Integrimit të Ministrisë së Punës. Gjykata ka riafirmuar një parim themelor: detyrimi për të marrë këtë mendim i takon administratës, jo aplikuesit. Neni 32 i Tekstit Unik për Imigracionin parashikon dy situata kryesore: të miturit nën kujdestari ose të besuar shërbimeve sociale, dhe të miturit që kanë qenë të përfshirë për të paktën dy vjet në një projekt integrimi social dhe civil. Në të dy rastet, procedura duhet të kryhet kryesisht nga administrata. Mendimi ministror është i detyrueshëm, por nuk është detyrues në përmbajtje, dhe mungesa e tij nuk mund të justifikojë refuzimin e konvertimit. Administrata duhet të plotësojë procedurën në mënyrë korrekte dhe më pas të vlerësojë situatën konkrete të interesuarit, përfshirë edhe pozicionin e tij të punës. Mesazhi është i qartë: konvertimi i lejes së qëndrimit për të mitur nuk është një favor diskrecional, por vazhdimi natyror i një rruge mbrojtjeje dhe integrimi. Kur administrata nuk respekton procedurën, refuzimi është i paligjshëm dhe mund të anulohet nga gjykata. Ky është një hap vendimtar, sepse nga konvertimi varet e drejta për të punuar ligjërisht, për të ndërtuar një projekt jete dhe për të qëndruar rregullisht në Itali. Mirupafshim në episodin e ardhshëm.
Quitter l’Italie peut coûter le titre de séjour
Quitter l’Italie peut coûter le titre de séjour
En droit italien des étrangers, l’absence n’est jamais un fait neutre. Quitter le territoire alors qu’une procédure de titre de séjour est en cours peut avoir des conséquences décisives, allant jusqu’au refus du permis. Il ne s’agit pas d’un risque théorique, mais d’une réalité de plus en plus confirmée par la pratique administrative et par la jurisprudence.
Le titre de séjour n’est pas un simple document bureaucratique. Il matérialise un lien juridique continu entre l’étranger et l’État italien, fondé sur une présence effective et stable sur le territoire national. Lorsque cette continuité est rompue, les fondements mêmes du droit au séjour sont fragilisés.
Les autorités italiennes interprètent de manière constante une absence prolongée ou non régularisée comme une interruption du séjour. En pratique, cela signifie que même lorsque la demande de renouvellement a été correctement déposée, le fait de quitter l’Italie — en particulier sans un cadre clair de réadmission — peut conduire l’administration à considérer que les conditions légales du séjour ne sont plus réunies.
La jurisprudence administrative récente a consolidé cette approche. Les juges ont confirmé que, lorsqu’un ressortissant étranger demeure à l’étranger pendant une période significative et ne rentre pas en Italie dans le délai de validité du visa de retour, le refus du titre de séjour est juridiquement fondé. Dans ces situations, l’administration ne procède pas à une appréciation discrétionnaire : elle applique la loi de manière contraignante, en constatant la disparition d’un élément essentiel du séjour légal.
Ce qui rend la question particulièrement sensible, c’est la portée limitée des garanties procédurales une fois l’absence établie. Lorsque le refus repose sur l’absence objective des conditions requises — continuité du séjour ou retour régulier sur le territoire — la décision est souvent qualifiée d’acte obligatoire. Les arguments tardifs ou les irrégularités de procédure ont alors peu de chances d’influer sur l’issue.
Le message est clair et mérite d’être entendu. Quitter l’Italie pendant qu’une procédure de séjour est pendante est un choix à haut risque. Même une absence temporaire, si elle est mal évaluée ou insuffisamment justifiée, peut anéantir des années de séjour régulier et d’intégration.
En droit de l’immigration, la présence compte. Le temps compte. Le territoire compte. Et parfois, une seule absence suffit à transformer une situation régulière en un refus définitif.
La publication complète est consultable sur Calaméo au lien suivant :
https://www.calameo.com/books/0080797759e6d98d60004
Avv. Fabio Loscerbo