New on TikTok: Mirë se vini në një episod të ri të podcastit E Drejta e Emigracionit. Unë jam avokati Fabio Loscerbo. Sot flasim për sinjalizimin SIS, pra regjistrimin në Sistemin e Informacionit Shengen, një çështje që në praktikë ka pasoja shumë të rëndësishme mbi lirinë e lëvizjes, të drejtën për t’u rikthyer në Itali dhe, në përgjithësi, mbi statusin juridik të shtetasit të huaj. Pyetja kryesore është kjo: çfarë ndodh me një sinjalizim SIS kur një masë dëbimi anulohet nga një gjykatë? Përgjigjja nuk është gjithmonë e menjëhershme dhe sqarohet qartë nga një vendim i fundit i Gjykatës Administrative Rajonale të Kampanias, Seksioni i Shtatë, i publikuar më 2 shkurt 2026, vendimi numër 724 i vitit 2026, në çështjen e regjistruar me numër të regjistrit të përgjithshëm 2589 të vitit 2025. Në këtë rast, gjyqtari i paqes kishte anuluar një dekret prefektural dëbimi. Pas këtij anulimi, policia veproi në mënyrë korrekte duke fshirë sinjalizimin SIS të lidhur pikërisht me atë dekret. Megjithatë, në sistem mbeti një sinjalizim tjetër, i cili nuk bazohej në masën administrative të dëbimit të anuluar, por në një masë dëbimi me natyrë penale, që buronte nga një dënim penal i formës së prerë, i dhënë vite më parë. Personi i interesuar paraqiti një kërkesë për ekzekutimin e vendimit, duke pretenduar se anulimi i dëbimit duhej të sillte fshirjen e çdo sinjalizimi negativ. Gjykata Administrative Rajonale e hodhi poshtë këtë pretendim dhe sqaroi një parim themelor, që duhet thënë qartë: anulimi i një mase dëbimi prodhon efekte vetëm mbi sinjalizimin SIS që mbështetet juridikisht në atë masë konkrete. Ai nuk e bën të pavlefshëm dhe as të paefektshëm sinjalizime të tjera të bazuara në tituj të ndryshëm juridikë, siç janë masat e dëbimit të lidhura me një dënim penal. Me fjalë të tjera, Sistemi i Informacionit Shengen nuk është një regjistrim i vetëm dhe i përgjithshëm. Ai është një sistem që mund të përmbajë disa sinjalizime, secili prej tyre juridikisht i pavarur. Çdo sinjalizim qëndron ose bie në varësi të bazës së vet ligjore. Për sa kohë kjo bazë mbetet e vlefshme, sinjalizimi mbetet i ligjshëm. Ky është një aspekt thelbësor në praktikën juridike. Anulimi i një dëbimi nuk do të thotë automatikisht se pozicioni SIS i personit është pastruar plotësisht. Është gjithmonë e nevojshme të verifikohet origjina konkrete e sinjalizimit, të bëhet dallimi mes masave administrative dhe atyre penale, dhe të vlerësohet nëse ekzistojnë ende baza juridike në fuqi. Vendimi i Gjykatës Administrative Rajonale të Kampanias e bën të qartë, pa ekuivoke, se e drejta e emigracionit bazohet në shtresëzime juridike dhe se mbrojtja efektive e të drejtave varet nga saktësia ligjore, jo nga automatizmat. Do t’i rikthehemi sërish këtij temi, sepse sinjalizimi SIS mbetet një nga nyjet më delikate dhe më pak të kuptuara të gjithë sistemit. Faleminderit për dëgjimin dhe shihemi në episodin e ardhshëm të podcastit E Drejta e Emigracionit.

https://ift.tt/2kOpT5C

New on TikTok: Seasonal Permit: If You Don’t Follow the Procedure, You Don’t Get the Permit Welcome to a new episode of the Immigration Law Podcast. My name is Fabio Loscerbo, and I am an Italian immigration lawyer. Today I want to talk about a very practical and often misunderstood issue: the seasonal work residence permit and the obligation to strictly comply with the administrative procedure required by law. The seasonal permit is not a flexible residence title. It is a permit that exists only within a clearly defined administrative framework. The procedure involves the employer, the Immigration Desk at the Prefecture, and only at a later stage the Police Headquarters. Each step must be completed in the correct order. Skipping even one of them can invalidate the entire application. This principle was clearly reaffirmed by a recent decision of the Regional Administrative Court of Lazio, First Ter Section, issued in January 2026, in a case registered under general register number 15944 of 2025. In that case, the Police Headquarters declared a first application for a seasonal work residence permit inadmissible because a key procedural step was missing: the signing of the residence contract at the Immigration Desk. The applicant had submitted the request directly to the Police, arguing that the failure to complete the procedure was attributable to the employer. The Court was unequivocal. In the absence of the residence contract, the decision of inadmissibility is a mandatory and bound administrative act. The Police have no discretion. Factors such as social integration, family ties, or even ongoing employment relationships are legally irrelevant if the statutory procedure has not been properly completed. The judgment also clarifies an important additional point. When the issue lies in a delay or inactivity by the Prefecture, the solution is not to bypass the procedure, but to activate the appropriate legal remedies provided by law, such as proceedings against administrative silence. The takeaway is simple and should not be underestimated: with seasonal permits, procedure is substance. Administrative rules are not mere formalities; they are the legal foundation of the right to stay. We will continue to analyse real cases like this, because in immigration law, knowing the rules — and respecting them — truly makes the difference. See you in the next episode of the Immigration Law Podcast.

https://ift.tt/Z3huHRl

New on TikTok: ⚠️ هل أنت مستعد لقواعد يونيو 2026؟ ⚠️ القانون الأوروبي سيتغير. طلب الحماية للحصول على تصريح إقامة للحماية الخاصة يجب أن يكون واضحًا، كاملاً، ومدعومًا بالأدلة. بدون: 🔸 إثبات السكن 🔸 علاقات اجتماعية موثقة 🔸 وعد عمل حقيقي وسجل شركة الخطر هو الرفض. التحضير الجيد هو الفرق بين القبول والرفض. 🎙️ حلقة جديدة الآن Diritto dell’Immigrazione Fabio Loscerbo #تنبيه_قانوني #حماية_خاصة #إقامة_أوروبا #الهجرة #إيطاليا

https://ift.tt/YFiAJWH

New on TikTok: Minor residence permit: turning 18 Welcome to Diritto dell’Immigrazione, I’m avvocato Fabio Loscerbo. When a minor turns eighteen, the residence permit for minor age does not simply expire. Italian law allows its conversion, usually into a work or job-seeking permit. A recent decision of the Regional Administrative Court for Lombardy confirms that this is not a discretionary favour. The administration must complete the procedure correctly and cannot shift its duties onto the applicant. Turning eighteen should mean continuity, not exclusion.

https://ift.tt/YJ1XpGm

New on TikTok: Bienvenue dans un nouvel épisode du podcast Droit de l’Immigration. Je suis l’avocat Fabio Loscerbo. Aujourd’hui, nous abordons le thème du signalement SIS, c’est-à-dire l’inscription dans le Système d’Information Schengen, une question qui, dans la pratique, a des conséquences majeures sur la liberté de circulation, sur le droit de revenir en Italie et, plus largement, sur la situation juridique des ressortissants étrangers. La question centrale est la suivante : que devient un signalement SIS lorsqu’une mesure d’expulsion est annulée par un juge ? La réponse n’est pas toujours intuitive, et elle est clairement apportée par une décision récente du Tribunal administratif régional de la Campanie, septième section, publiée le 2 février 2026, décision numéro 724 de 2026, rendue dans une procédure inscrite au numéro de rôle général 2589 de 2025. Dans cette affaire, le juge de paix avait annulé un décret préfectoral d’expulsion. À la suite de cette annulation, la Questure a correctement procédé à la suppression du signalement SIS fondé sur ce décret précis. Toutefois, une autre inscription demeurait dans les bases de données, non pas liée à cette expulsion administrative annulée, mais fondée sur une mesure d’éloignement d’origine pénale, résultant d’une condamnation définitive prononcée plusieurs années auparavant. Le requérant a donc introduit un recours en exécution, soutenant que l’annulation de l’expulsion devait entraîner la suppression de tout signalement défavorable. Le Tribunal administratif régional a rejeté cette thèse et a affirmé un principe fondamental, qu’il faut dire sans détour : l’annulation d’une mesure d’expulsion ne produit d’effets que sur le signalement SIS qui repose juridiquement sur cette mesure précise. Elle n’entraîne pas l’inefficacité d’autres signalements fondés sur des titres différents, notamment sur une mesure d’éloignement prononcée à la suite d’une condamnation pénale. Autrement dit, le Système d’Information Schengen n’est pas une inscription unique et globale. Il s’agit d’un système composé de signalements juridiquement autonomes. Chaque signalement subsiste ou disparaît en fonction de son propre fondement légal. Tant que ce fondement demeure valable, le signalement reste légitime. C’est un point essentiel pour la pratique juridique. L’annulation d’une expulsion ne signifie pas automatiquement que la situation SIS est entièrement régularisée. Il est toujours nécessaire d’identifier l’origine exacte du signalement, de distinguer les mesures administratives des mesures pénales et de vérifier si des titres juridiques sont encore en vigueur. Cette décision du Tribunal administratif régional de la Campanie rappelle, de manière très claire, que le droit de l’immigration repose sur des superpositions normatives et que la protection effective des droits passe par la rigueur juridique, non par des automatismes. Nous reviendrons sur ce sujet, car le signalement SIS demeure l’un des aspects les plus délicats et les moins compris de tout le système. Merci de votre écoute et à très bientôt pour un nouvel épisode du podcast Droit de l’Immigration.

https://ift.tt/0HCQAhU

Mevsimlik çalışma ve oturum izni: “iş bekleme” izninin mümkün olmadığı durumlar

 Mevsimlik çalışma ve oturum izni: “iş bekleme” izninin mümkün olmadığı durumlar

5 Şubat 2026 tarihli ve 217 sayılı kararıyla Emilia-Romagna Bölgesel İdare Mahkemesi, İtalya göç hukukunda sıkça yanlış anlaşılan önemli bir noktayı bir kez daha netleştirdi: mevsimlik çalışma vizesiyle İtalya’ya giren yabancıların “iş bekleme” amaçlı oturum izni alma hakkı bulunmamaktadır.

Dava, mevsimlik çalışma iznine dayanarak İtalya’ya yasal şekilde giriş yapan bir yabancı işçiyi konu alıyordu. Ancak çeşitli usule ilişkin nedenlerle çalışma ilişkisi, mevzuatın öngördüğü şekilde fiilen tamamlanamamıştı. Bunun üzerine ilgili kişi, İtalya’da kalmaya devam edebilmek ve yeni bir iş arayabilmek amacıyla “iş bekleme” oturum izni talebinde bulundu.

İdare bu talebi reddetti ve idare mahkemesi de bu reddi açık ve kesin bir biçimde hukuka uygun buldu.

Kararın temelinde, uygulamada sıklıkla göz ardı edilen önemli bir ayrım yer almaktadır. Mevsimlik çalışma, normal bağımlı çalışmadan farklı, kendine özgü bir hukuki rejime tabidir. İtalyan hukukunda, genel olarak bir işçinin işini kaybetmesi hâlinde belirli koşullar altında ülkede kalarak yeni bir iş aramasına izin verilebilir. Ancak bu kural mevsimlik çalışma için geçerli değildir.

Bu durum tesadüfi değildir. Mevsimlik çalışma, doğası gereği geçici olup belirli üretim dönemlerine ve sınırlı ekonomik sektörlere bağlıdır. Bu nedenle yasa koyucu, mevsimlik çalışanların “iş bekleme” oturum izninden yararlanmasını açıkça dışlamıştır. Mevsimlik iş ilişkisinin kurulmamış olması ya da sona ermesi hâlinde, giriş vizesi ve çalışma izni hukuki geçerliliğini kaybeder; dolayısıyla yasal ikamet için gerekli temel de ortadan kalkar.

Mahkemenin kararında dikkat çeken bir diğer nokta ise bakanlık genelgelerine ilişkin değerlendirmedir. Mahkeme, genelgelerin açık ve net kanun hükümlerini değiştiremeyeceğini veya genişletemeyeceğini bir kez daha vurgulamıştır. Göç hukuku alanında, ülkeye giriş ve ülkede kalma koşulları sıkı biçimde düzenlendiğinden, hukuki belirlilik ve usul kurallarına bağlılık genişletici yorumların önünde gelmektedir.

Bu kararın verdiği mesaj nettir: mevsimlik çalışma, İtalya’da kalıcı ya da daha istikrarlı bir ikamet statüsüne geçiş için dolaylı bir yol olarak kullanılamaz. Ülkede kalmaya ilişkin her türlü imkân, yalnızca kanunda açıkça öngörülen hâllere, örneğin oturum izninin dönüştürülmesine ilişkin hükümlere dayanmalıdır.

Söz konusu karar, artık yerleşik hâle gelmiş bir yargı içtihadının parçasıdır ve avukatlar, işverenler ile yabancı çalışanlar için önemli bir referans noktası oluşturmaktadır. Mevsimlik çalışma ile normal çalışma arasındaki farkın göz ardı edilmesi, hukuk sisteminin karşılayamayacağı beklentilerin doğmasına ve ciddi kişisel ve hukuki sonuçlara yol açmaktadır.

Kararın tam metni Calaméo’da yayımlanan çalışmada yer almaktadır:

https://www.calameo.com/books/008079775493de16d3a2d

Avv. Fabio Loscerbo

New on TikTok: Minor residence permit: what happens when you turn 18 Welcome to a new episode of the podcast Diritto dell’Immigrazione, I am avvocato Fabio Loscerbo. Today we talk about the residence permit for minors and what happens when the minor turns eighteen, in particular the conversion of the permit. This is a crucial moment, often mishandled in administrative practice, despite a clear legal framework. The residence permit issued for minor age is not a weak or temporary title. It is a fully valid permit, granted to protect a person who is legally considered vulnerable. Problems usually arise when the minor becomes an adult and applies for the conversion of the permit, typically into a permit for subordinate employment or for job seeking. On this issue, an important clarification comes from a recent decision of the Regional Administrative Court for Lombardy, Fourth Section, published on 28 January 2026, concerning a case registered under general register number 4060 of 2025. In that case, the police authority rejected the application for conversion, arguing that the opinion of the Directorate General for Immigration and Integration Policies of the Ministry of Labour had not been acquired. The Court reaffirmed a key principle: the duty to obtain that opinion lies with the administration, not with the applicant. Article 32 of the Italian Immigration Consolidated Act regulates the conversion of residence permits for unaccompanied minors and identifies two main situations: minors who have been placed under guardianship or entrusted to social services, and minors who have been included for at least two years in a social and civic integration project. In both cases, the administrative investigation must be carried out ex officio by the public authority. The ministerial opinion is mandatory, but not binding, and its absence cannot justify a refusal of the conversion request. The police authority must complete the procedure properly and then assess the applicant’s situation, including employment conditions. The message is clear: the conversion of a residence permit for minor age is not a discretionary favour, but the natural continuation of a protection and integration pathway. When the administration fails to conduct the required investigation, the refusal is unlawful and can be annulled by a court. This step is decisive, because from that conversion depends the possibility to work legally, to build a life project, and to remain lawfully in Italy. We will come back to this topic, because it goes to the heart of the future of immigration law. See you in the next episode.

https://ift.tt/X569E3m